KÖY İŞLERİ 2

        Yün eğirme ve Çorap örme: Eskiden, her evde yün eğirmek ve kışlık çorap örmek mecburen yapılan bir işmiş. Bu işi kadın ve erkeklerde aynen yaparlarmış. Koyun yünleri güzelce yıkanır ve yün taraklarıyla tel- tel  taranır. Bunlar eğercek ve öreke denilen aletlerle titizlikle eğirilir.Daha sonra dokuma işlerinde kullanılır.

         Kolan dokuma: Her türlü yük taşıma işlerinde kullandığımız kolan’ı (ip) genellikle herkes kendisi dokur. Bunun için üç adet, bir metre kadar boyunda çıtanın uçları bağlanır. Çadır direği şeklinde yere diklenir. İki adet kazık, yaklaşık üç metre kadar mesafeye çakılır. Kolanın enine göre iki kazık boyunca ip ıyılır. Üç ayaklı sehpa orta yere kurulur. İpleri aşağı yukarı ayıracak  sistem de iplerin tek-tek bağlanmasıyla  oluşturulur. Dokuma ipi bir sağa, bir sola geçirilerek kolan dokuma işi başlar. Tahtadan yapılmış, kılıç denilen aletle ipe vurularak sıkışması sağlanır.dokuma işi bitince uçlar saç örgüsü gibi örülerek kullanılır hale gelir.

Çamaşır yıkama: Bundan 35-40 sene evvel çamaşır yıkama işi bayağı değişik bir durumdaydı. Şimdiki gibi her türlü deterjan ve sabun çeşitleri yoktu. Birkaç aile beraber bir su başına gider. Orada su kaynatılır, kirli çamaşırlar da bu şekilde kaynatılarak sabunla çitilenir. Hatta bazı çamaşırlar bir tahta parçası ile dövülerek böylece daha temiz olması sağlanırdı.Daha sonra büyükçe bir sepete konulur. Üzerine tülbent veya bir bez gerilir. Bu bezin üstüne de kül konularak kaynar su dökülür. Bu çamaşırlar hem mis gibi bir koku, hem de yumuşaklık kazanırdı. Şimdiki çamaşır  yumuşatıcıların yaptığı işi bunlar yapardı. Böyle çamaşır günleri  çok hoş bir anı olarak mazide kalan geleneklerimizden biridir.

         Sac külleme: Yufka ve ekmek yapılan sac’ın  alt kısmı, ateşin fazla ısısını kontrol etmek için küllenir. Bunun üzerinde pişen ekmek veya yufka ağır-  ağır pişerek daha iyi duruma gelir. Bu külleme işi için cilim (kil) çamur alınır. Su ile iyice karıştırılarak şerbet haline getirilir.   Sacın altına da çamur ovularak sürülür. Kül elekten geçirilerek sacın altına iki santimetre kadar kalınlığında serilir. Şerbet halindeki bulamaç üzerine serpilerek dökülür. Topuksuz bir lastik ayakkabı ile üzerinde gezilerek yapıştırılır ve kurumaya bırakılır. Böylece sac külleme işi bitmiş olur.

       Sepet yapımı: Her türlü işe göre ayrı tip sepet yapılır. Ham fındık dediğimiz bir fındık ağacı cinsinden yapılan örgü çubukları hazırlanır. Bıçak ile yontularak sepet cinsine göre kalınlık incelik ayarlanır. Babadan oğula geçen bir meslek gibi devam eder. Harar, şelek, yarımlık, fındık ve meyve sepeti, sele, gıdık gibi her amaca uygun olan birçok çeşidi vardır. Günümüzde birçok aletlerin teknolojiye yenildiği bir zamanda, sepetlerimizin kullanılıyor olması önemini gösteriyor.